Dank een kunstenaar of een artiest voor zijn werk


Tip voor vandaag
Kies een artiest of een acteur die je bewondert en schrijf hem of haar een oprechte, welgemeende bedankbrief.
Gewoon om te zeggen, "Je werk raakt me echt en ik waardeer enorm wat je doet". Zonder dat je er iets voor terugwil.
De kans is groot dat ze je berichtje niet zullen antwoorden, misschien zelfs niet eens lezen.
Maar dat is niet erg, je hebt alvast het goede gevoel gekregen van iemand een pleziertje te doen.
Een kunstenaar zijn is vaak een kwetsbaar pad. Je maakt iets zo diep persoonlijk en dan presenteer je het aan de wereld met een open hart. Niet iedereen is zo onbevreesd.
Het is stimulerend om te zien hoe u uw leven wijdt aan wat u vreugde brengt. Door deze passies na te jagen ondanks de risico's en angsten, inspireert u ons om hetzelfde te doen.
Kunst en films kunnen dingen zeggen die niet altijd met zoveel woorden 'gezegd' kunnen worden. Wat u doet helpt ons om onze emoties op te roepen of te bevestigen, en biedt u ons de troost dat we niet de enigen zijn die zich zo voelen.
Dank u voor alle plezier en troost dat uw werk ons gaf.
Uw werk maakt duidelijk waar we zelf niet voor kunnen of willen opkomen of toont ons de verschillende kanten van de mensheid.
Mijn dank stuur ik vandaag naar mijn absoluut favoriete acteur Matthew McConaughey. Niet alleen omdat het een schitterende acteur is, maar hij is ook een 'groot' mens. Ik hoorde hem onlangs praten over zijn nieuw boek 'Greenlights'" en ik was echt aangenaam verrast. Hij was grappig en wijs en ligt nu klaar op mijn nachtkastje (het boek, niet Matthew ;-)).
Hier is een link naar zijn acceptance speech voor de oscar die hij ontving voor zijn hoofdrol in Dallas Buyers Club. Hij beschrijft op zijn typische grappige manier de drie dingen die hij elke dag nodig heeft.
Na zijn verplicht danknummertje, gaat het als volgt:
Er zijn drie dingen, die ik elke dag nodig heb: iets om naar op te kijken, iets om naar uit te kijken en iemand om na te jagen.
Als eerste kijk ik op naar God. Hij heeft mijn leven gezegend met kansen waarvan ik weet dat ze niet van mijn hand of van een andere mensenhand zijn. Hij heeft me laten zien dat dat dankbaarheid wederkerig is.
Mijn familie, is naar wie ik uitkijk. Naar mijn vader, die nu waarschijnlijk in de hemel in zijn ondergoed een dansje aan het doen is met een Bud Light in zijn hand. Pa, je hebt me geleerd wat het betekent om een man te zijn.
Naar mijn moeder die hier vanavond is, die mij en mijn twee oudere broers leerde – eiste zelfs – dat we onszelf respecteerden, en dat we op onze beurt leerden anderen te respecteren. Dank je wel daarvoor, Mama.
Naar mijn vrouw Camila en mijn kinderen om mij elke dag als ik de deur uitga het gevoel te geven dat ik iets beteken. Jullie zijn de vier mensen in mijn leven die ik het meest trots op me wil laten zijn. Dank jullie wel.
En dan is er nog mijn held die ik najaag. Toen ik 15 jaar oud was, kwam er een belangrijk persoon naar me toe en zei: “Wie is je held?” En ik antwoordde dat ik het niet wist; daar moet ik over nadenken. ‘Geef me een paar weken’. Twee weken later komt die persoon terug en vraagt, “Wie is je held?” Ik zei, “ik heb er over nagedacht. Weet je wie het is? Ik zei, dat ben ik over 10 jaar”. Dus ik werd 25; en diezelfde persoon komt naar me toe en zegt, “En, ben jij nu een held?” En ik had zoiets van: “niet eens in de buurt! Nee, nee, nee”. Ze zei, “Waarom?” Ik zei, “omdat mijn held degene is die ik ben op mijn 35ste”. Elke dag, elke week, elke maand en elk jaar van mijn leven, is mijn held wie ik ben 10 jaar verder. Ik zal nooit mijn held zijn. Ik zal dat niet bereiken. En dat vind ik prima, want dan heb ik iemand om achteraan te blijven jagen.
Dus voor ieder van ons: wat het ook is waar we naar opkijken, wat het ook is waar we naar uitkijken, en wie het ook is die we najagen. Daarop zeg ik: Oké, oké, oké. Daarop zeg ik: Gewoon blijven leven. Dank u.