{"id":26622,"date":"2020-12-20T01:00:39","date_gmt":"2020-12-20T01:00:39","guid":{"rendered":"https:\/\/365smiles.net\/?p=26622"},"modified":"2020-12-19T14:11:25","modified_gmt":"2020-12-19T14:11:25","slug":"christmas-eve-1914","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/365smiles.net\/nl\/kerstavond-2014\/","title":{"rendered":"Kerstavond 1914"},"content":{"rendered":"
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t

Dit korte filmpje gaat over kerstavond tijdens de eerste wereldoorlog aan het Brits-Duitse front. Het is gebaseerd op waar gebeurde feiten. Mooi en aangrijpend<\/strong>.<\/p>

Ik heb ooit het geluk gehad om een soortgelijk verhaal te horen uit eerste hand. Hans Schilte was een Nederlander die vocht voor het Amerikaanse leger. Een opmerkelijke man, met een fantastisch leven <\/strong>. En hij kon vertellen als de beste. Als hij begon, hing iedereen aan zijn lippen en het was net alsof je er zelf bij was. Jammer dat zijn memoires nooit zijn opgeschreven.<\/p>

Dit is een van zijn vele verhalen, mooi en aangrijpend<\/strong>.<\/p>

Hans heeft meegevochten in WO II (zijn ervaringen op D-day zijn oa gebruikt voor de landing scenes van de film Saving private Ryan) <\/em>.<\/p>

In december 1944 lag Hans in de Ardennen gelegerd. Het sneeuwde en was ijskoud en het Ardennen-offensief was volop aan de gang. Die kerstavond vierde Hans en zijn compagnons, kerstfeest met enkele Duitse soldaten. Ze verbroederden, toasten op kerst, aten met elkaar hun karig rantsoen en zongen samen kerstliederen<\/strong>.<\/p>

In mijn herinnering vertelde Hans het iets anders, maar misschien is Is dit<\/a> zijn verhaal<\/a>. Ik vond het online. Het zou kunnen. Hans sprak inderdaad Frans (geleerd in Frankrijk waarlangs hij naar Amerika is gevlucht in het begin van de oorlog). En ik vermoed dat de naam Harry iets comfortabeler was tijdens de oorlog met Duitsland.<\/p>

Wat er ook van is, Hans vond deze magische avond een van zijn mooiste herinneringen<\/strong>. Anderzijds, afscheid te nemen van de Duitse jongens met het besef dat je de volgende dag waarschijnlijk op hen zal moeten schieten, maakte het ook een van de bitterste<\/strong>. De vijand had nu een naam en een gezicht en was geen vijand meer.<\/p>\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
<\/div>\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t<\/span>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t